« »
 
ARUNDO, ARUNDO 2.
[]« Arundo » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 415b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ARUNDO1
ARUNDO, Canalis, aqualicus. Marcwardus Abbas Fuldensis :
Videns etiam, quia fons aquæductus antiquitate et vetustate defecisset, .... habiles canales adaptavi, et per plumbes Arundines meatum fontis constantissime reparari feci.
P. Carpentier, 1766.
◊ Arundinem ea ratione vocabant tubum, quo sanguinem Christi sumere solebant. Charta Reginberti episc. Brixin. ann. 1140. inter Probat. tom. 2. Annal. Præmonstr. col. 688 :
Duas ampullas argenteas et Arundinem, vasa sacri chrismatis, etc.
[]« 2 arundo » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 415b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ARUNDO2
2. ARUNDO, Scripturam significat, quæ eadem sic scribitur ; sicut sonus vocis, lingua. Glossar. vet. ex Cod. reg. 7613.