« »
 
[]« Colophon » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 416a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/COLOPHON
COLOPHON, Κολοφών, Fastigium, apex ; hincque proverbium, Colophonem rei alicui addere, pro Summam manum ei imponere : quod ortum putant a Colophone Ioniæ urbe celeberrima : cujus Equites in præliis adeo excellebant, ut certam sibi victoriam pollicerentur, quibus Colophonius accessisset equitatus. Pietatis Colophonem assequi, in Libro de Puritate Tabernaculi seu Religionis Christianæ.
P. Carpentier, 1766.
◊ Vide Martin. Lexic. in hac voce.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Colophonia, Simili notione. Locum vide in Rocha.