« »
 
LATRIA 1, LATRIA 2.
[]« 1 latria » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 037b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LATRIA1
1. LATRIA, (λατρεία) Servitus quæ soli Deo debet exhiberi... Latriensis, Qui Latriam impendit. Joh. de Janua. Vox notissima Scriptoribus Ecclesiasticis.
P. Carpentier, 1766.
Glossar. Lat. Gall. ex Cod. reg. 7692 : Latria, cultiveure de Dieu. Pro cultu etiam Sanctis exhibendo legitur in Mirac. S. Auctor. tom. 4. Aug. pag. 54. col. 1 :
Quibus subjugatis hactenus dominati estis et ammodo dominabimini, si in Latria ipsius profeceritis et obsequiosum cultum memorati patroni vestri B. Auctoris antiquitus celebriter institutum, moderno tempore et imposterum non diminueritis.
[]« 2 latria » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 037b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LATRIA2
2. LATRIA, Aournemens, in jam laudato Glossar.
P. Carpentier, 1766.
Nostris a Latino Latrare, Lattrer, pro Abboyer, dixerunt. Lit. remiss. ann. 1380. in Reg. 117. Chartoph. reg. ch. 35 :
Le suppliant oy leur chien Lattrer et abahier très-fort, etc.