« »
 
LINARIA 1, LINARIA 2, LINARIA 3.
[]« 1 linaria » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 114b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LINARIA1
1. LINARIA, Eadem notione. Monasticum Angl. tom. 1. pag. 572 :
Cum Linaria quæ jacet juxta prædictum mesuagium.
Thomas Blount in Nomolexico scribit Linario, Johanni de Janua, Linearium, est locus ubi abundat linum, vel semen lini. Utitur Columella.
[]« 2 linaria » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 114b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LINARIA2
2. LINARIA, Retia : Linarius, Retiarius, apud Papiam, Joh. de Janua et in Gloss. Sangerman. MS. n. 501. Cassides Lina Latini vocaverunt. Gloss. Isid. etiam habent : Linarius, Retiarius. Perperam alibi Linivia, Retia et Liniarius, Retiarius. Glossar. Cyrilli : Λινοπλόϰος, λινοποιός, Qui linum parat et vendit. Hac notione usus est Plautus.
[]« 3 linaria » (par L. Favre, 1883–1887), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 114b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LINARIA3
3. LINARIA. Osiritis. Dief.