« »
 
MALESUASUS 1, MALESUASUS 2.
[]« 1 malesuasus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 194c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MALESUASUS1
1. MALESUASUS, Plauto malesuadus, malus consiliarius. Ditmarus in Chron. apud Leibnit. Scriptor. tom. 1. pag. 367 :
Consultum ei a Malesuasis fautoribus quod Argentinæ damnum inconstantia impleret.
Passim apud eundem.
[]« 2 malesuasus » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 194c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MALESUASUS2
2. MALESUASUS, adject. Caducus, iniquus. Charta pro S. Mart. Turon. ann. 890. apud Fleureau in Hist. Bles. pag. 202 :
Et sua Malesuasa repetitio nullum effectum obtineat.