« »
 
MINERE 1, MINERE 2.
[]« 1 minere » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 392b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MINERE1
1. MINERE, pro Imminere. Charta ann. 1428. in Chartular. S. Vandreg. tom. 2. pag. 1746 :
Et cum dictus Decanus de Gassicuria multum conquereretur de guerris in partibus Meduntæ... nec non de reparationibus in dicto suo Decanatu ruina Minente necessario faciendis ;
hoc est, imminente ruina.
[]« 2 minere » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 392b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MINERE2
2. MINERE, pro Minuere. Hist. MS. Beccensis Monast. :
Excommunicatos pronuntiavit eos qui possessiones et quidquid ad jus prædicti monasterii in Ambianensi parochia pertinet, Minendo, distrahendo, etc.