« »
 
QUIETATIO 1, QUIETATIO 2.
[]« 1 quietatio » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 609b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/QUIETATIO1
1. QUIETATIO, Dimissio, cessio. Charta ann. 1176. tom. 1. Anecd. Marten. col. 589 :
Juravit etiam ipse Simon, quod eamdem Quietationem ab heredibus suis Ecclesiæ concedi faceret et laudari.
Vide Quietare 4.
[]« 2 quietatio » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 609b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/QUIETATIO2
2. QUIETATIO, apud Radulfum de Diceto ann. 1196. in Charta Ricardi Regis Angliæ :
De loquela versus dominum Regem Francorum, scilicet de Quietatione Clericorum et Laicorum, cum eo sermonem habeatis.
An pacificatio ? Nihil est in hac Charta, unde vocis significatio certo dignoscatur. Vide Quietare variis notionibus.