« »
 
SECURUS 1, SECURUS 2, SECURUS 3.
[]« 1 securus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 393a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SECURUS1
1. SECURUS, Certus. Cigaltius de Bello Ital. :
Ego sum Securus quod Rex Christianissimus pater pauperum et amator populi vocatur.
Phrasis Gallica, Je suis sûr.
[]« 2 securus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 393a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SECURUS2
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
2. SECURUS, Salvus. Statuta Genuens. lib. 3. cap. 5. fol. 68 :
Et debeat ac possit uxor viro mortuo habere de bonis viri raubam nigram, vel burnetam Securam secundum conditionem vel facultatem mariti cum fodraturis, videlicet epitogium et mantellum.
P. Carpentier, 1766.
◊ Si tamen mendum non est pro Scurus, ab Italico Scuro, Obscurus.
[]« 3 securus » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 393a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SECURUS3
3. SECURUS, Fidus, Gall. Seur. Epist. Ludov. XI. reg. Franc. ann. 1477. inter Probat. ult. Hist. Trenorch. pag. 278 :
Cum... nostra præcipue intersit, quod dignitatibus abbatialibus et prælaturis,..... [] quæ... in extremitatibus regni nostri situantur, personæ præficiantur nobis fideles et Securæ, etc. Sehur,
pro Securus, immunis, vulgo Exempt, in Libert. Auxon. ann. 1229. tom. 4. Ordinat. reg. Franc. pag. 394. art. 3 :
Li courtilage de la ville sont Sehur en tel maniere, que l'en y peut riens prendre de par nous, se par achat.