« »
 
ABDICARE 1, ABDICARE 2, ABDICARE 3, ABDICARE.
[]« 1 abdicare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 019a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ABDICARE1
1. ABDICARE, Abdicere, Gallicè Debouter. Vox fori Romani, quæ occurrit apud Ludewig. Reliq. MSS. tom. 5. pag. 544.
[]« 2 abdicare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 019a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ABDICARE2
2. ABDICARE, Abdere, Abscondere. Gasp. Barthius in Glossario.
[]« 3 abdicare » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 019a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ABDICARE3
3. ABDICARE, Absterrere vel propulsare. Glossar. vet. ex Cod. reg. 7646.
[]« Abdicare » (par L. Favre, 1883–1887), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 019a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ABDICARE4
ABDICARE. Negare, destruere, absentare. Dief.