« »
 
ACCRUS, ACRUS 1, ACRUS.
[]« Accrus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 050b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ACCRUS
ACCRUS et Acrus, pro Acra, Modus agri, centies occurrunt in Diplomatibus Willelmi Nothi Angliæ Regis pro Parthenone SS. Trinit. Cadom. atque in aliis ejusd. ævi instrumentis in Tabulario ejusd. loci contentis. Vide Acra 1. et Acri.
[]« 1 acrus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 062b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ACRUS1
1. ACRUS, pro Acra. Charta Willermi Regis Angliæ pro Parthenone SS. Trinitatis Cadom. ann. 1080. e Chartular. ejusd. :
In villa... Mentrud... Acros terræ... 20. accripennos, etc.
[]« Acrus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 062b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ACRUS2
ACRUS, seu Acer, gen. Acri, pro Aceris, Gall. Erable. Charta Petri Comitis Autissiodor. Marchionis Namurc. ann. 1213. in Tabular. Crisenonis :
Usuarium suum habent... ad tremulum et ad charmum et corilum et Acrum et genestam et ad omne nemus mortuum.