1. AGONIZARE, Laborare, operam collocare, ponere, ad aliquid peragendum. Acta Martyrum Tarasii et socior. apud Baron. ann. 290. num. 24 :

Probus (Martyr) dixit, (Præsidi) Non quiescis pro dæmoniis Agonizare.

Vita S. Maglorii Episc. Dolensis cap. 9. et 11 :

Si id exequi Agonizaveris.

2. AGONIZARE, Decertare. Odo Cluniacens. lib. 2. de Vita S. Geraldi cap. 1 :

Athleta cœlestis militiæ dudum in palestra mundanæ conversationis Agonizans, cuneos vitiorum viriliter debellavit.

Vita S. Rictrudis cap. 12 :

Gymnasium Monasteriale, ubi stadium vitæ præsentis Agonizando percurreret. Martyrii Agonizatio,

apud Gregor. Turon. de Vitis Patrum cap. 7. Vide Eccles. 4. 33.

3. AGONIZARE. Extremum spiritum ducere, cum vita scilicet cum morte luctatur : Italis Agonizare, nostris Agonizer. Leporius Presbyter in libro Emendationis, de Christo :

In hoc maxime fides nostra consistit, ut credamus unicum Filium Dei... pro nobis omnia secundum carnem fuisse perpessum, et non sibi Agonizasse, sed nobis, etc.

Liber 5. Insinuat. divin. S. Gertrudis cap. 2 :

Exacto mane quodam, ita male valuit, quod putabatur Agonizare.

Occurrit ibi non semel, et apud Cæsarium lib. 1. Mirac. cap. 35. lib. 5. cap. 8. lib. 6. cap. 36. et alios. Ditmarus lib. 6. pag. 77 :

Et jam stola induta in Agone laborantem vidi.

Vide Agon mortis.

4. AGONIZARE, Invadere, adoriri, impetere : Attaquer une place. Histor. Obsid. Jadrensis cap. 4 :

Viriliter ipsum (montem) cœpit Agonizare.

Galli dicerent Travailler.