« »
 
ARCLA 1, ARCLA 2.
[]« 1 arcla » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 372b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ARCLA1
1. ARCLA, pro Arcula, ϰιϐωτός, σωρός, ϰάμπτρα, λάρναξ, in veter. Glossis MSS. Editæ vero perperam Arcela præferunt. Vide Gloss. med. Græcit. in Ἄρϰλα.
[]« 2 arcla » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 372b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ARCLA2
2. ARCLA, Instrumentum rusticum, ut videtur, in Charta ex Tabul. Cassin. descripta a D. de Montefalc. :
E x. sarclos, e vj. Arclas.