« »
 
BALLIARE 1, BALLIARE 2.
[]« 1 balliare » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 539b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BALLIARE1
1. BALLIARE, a Gallico Bailler, est attribuere, tradere ; apud Anglos autem significat captivum satisdato redimere, sic ut die assignato postea exhibeatur. Cowellus.
[]« 2 balliare » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 539b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BALLIARE2
2. BALLIARE, Ballivi officio fungi, jurisdictionem exercere. Arest. ann. 1301. in Reg. Olim parlam. Paris. fol. 49. v°. :
Senescallus Pictavensis et ballivus Arverniæ.... Balliare et justiciare nitebantur in dicta castellania (de Bossac).