« »
 
[]« Cambitor » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 043a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CAMBITOR
CAMBITOR, pro Cambarius, Brasiator, Confector cerevisiæ, apud Marten. tom. 4. Anecdot. col. 853. in Statutis Synodal. Ecclesiæ Leodiens. ann. 1287 :
Ne Clerici exerceant negotia turpia... officium Cambitoris, carnificis, tabernarii, procenetæ, etc.
P. Carpentier, 1766.
◊ Cambiador, in Lit. Phil. V. ann. 1330. tom. 2. Ordinat. reg. Franc. pag. 56. art. 1. Cambgeur, in Ch. ann. 1399. ibid. tom. 9. pag. 483. Cangeour, in Vita J. C. MS. ubi de S. Matthæo :
Là vint nostre Signour un jour,
Et a veu un Cangeour,
Qui Mahieus estoit apelés.