« »
 
COLETUS 1, COLETUS 2.
[]« 1 coletus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 400b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/COLETUS1
1. COLETUS, Colliculus, parvus collis, Ital. Colleto, Gall. Colline, in Charta anni 1278. ubi de limitibus territorii Massiliensis ex Archivo ejusd. civitatis.
[]« 2 coletus » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 400b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/COLETUS2
2. COLETUS, Scapus, Gall. Tige. Testam. Guill. de Meleduno archiep. Senon. ann. 1376. in Reg. 108. Chartoph. reg. ch. 338 :
Et in Coleto pedis dicti calicis sunt tres smarag dines finæ.