« »
 
CULERIA 1, CULERIA 2.
[]« 1 culeria » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 648b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CULERIA1
1. CULERIA, Postilena, Gall. Crouppiere, vel postilenæ pars, quam sellarii Culeron vocant. Coliere, apud Joinvil. in S. Ludov. edit. reg. pag. 58. et 83. Arest. ann. 1304. in lib. 1. Statut. super artif. Paris. ex Cam. Comput. fol. 344. v° :
Declarantes quod licet dicti selarii, sui officii ratione, pectoralia, estriverias et Culerias de duobus coriis suere non possint, etc.
[]« 2 culeria » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 648b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CULERIA2
2. CULERIA. Bulla Silvestri II. PP. ann. 999. tom. 6. Bibl. Germ. pag. 169 :
Ut idem locus Quiddiliggaburg.... cum.... omnibus rebus, Culeriis quoque et villis, ac tam divinis quam sæcularibus soli tantum summæ Romanæ ecclesiæ sedi.... subjectus, etc.
Ubi legendum suspicor Ecclesiis.