« »
 
[]« Deambulationes stercorum » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 013c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/DEAMBULATIONES
DEAMBULATIONES Stercorum, Latrinæ seu loca alia quævis ad exonerandum ventrem. Vita S. Batildis Reginæ num. 11 :
Ita humilitatis magnæ fortiter exhibebat exemplum, ut ipsa quoque in coquina ministraret sororibus, et munditias vilissimas, etiam Deambulationes stercorum ipsa mundaret.
P. Carpentier, 1766.
◊ Vel potius Culinæ emissaria, quibus stercora seu sordes emittuntur et purgantur. Deambuler, a Lat. Deambulare, in Pœnit. Adami Ms. cap. 6 :
Adam à la parole de Eve sa compaigne se leva du lieu triste, ou il s'estoit mis pour plourer, [] et Deambula par sept jours toute la terre d'environ eulz.