« »
 
DESPECTUOSUS 1, DESPECTUOSUS 2.
[]« 1 despectuosus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 081b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/DESPECTUOSUS1
1. DESPECTUOSUS, Abjectus, in Vita S. Godelevæ, tom. 2. Julii pag. 405.
[]« 2 despectuosus » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 081b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/DESPECTUOSUS2
2. DESPECTUOSUS. Concil. Armenor. ann. 1342. apud Marten. tom. 7. Ampl. Collect. col. 367 :
Numquam hæc audivimus nec vidimus, quod pueri geniti a peccatoribus parentibus, puniantur pro peccato parentum, non dando eis caracterem[] baptismi : quod est valde falsum et Despectuosum, et contra prophetam dicentem : filius non portabit iniquitatem patris sui.
Ubi f. leg. Dispendiosum. Vide in hac voce.