« »
 
DURNUS 1, DURNUS 2.
[]« 1 durnus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 219b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/DURNUS1
1. DURNUS, Mensura brevis, qua utebantur Tolosani ad notandam Materiei densitatem. Vide locum in voce Amplum.
[]« 2 durnus » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 219b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/DURNUS2
2. DURNUS, Arboris species. Charta ann. 1377. in Reg. 112. Chartoph. reg. ch. 212 :
Item circa triginta minetas terræ et plus, in quibus sunt brossiæ, Durni, verni et plures alii arbores in ruina existentes.