« »
 
EPISCOPALITER 1, EPISCOPALITER 2.
[]« 1 episcopaliter » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 276a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/EPISCOPALITER1
1. EPISCOPALITER, Episcopali more, ut decet Episcopum. S. August. Confess. lib. 5. cap. 13 :
Peregrinationem meam Episcopaliter dilexit.
De modis observandis in Coronatione Regis Hungariæ apud Ludewig. tom. 6. pag. 344 :
Assistentibus omnibus Episcopis, similiter Episcopaliter indutis.
[]« 2 episcopaliter » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 276a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/EPISCOPALITER2
2. EPISCOPALITER, Episcopali auctoritate. Charta Gaufridi Carnot. episc. ex Chartul. argenteo S. Pet. Carnot. fol. xi :
Has tres ecclesias in ea quam antiquitus habuisse noscuntur libertate a synodo et circada, seu qualibet alia exactione, salvo episcopali jure, permanere Episcopaliter decerno.