« »
 
[]« Excartellatus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 342c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/EXCARTELLATUS
EXCARTELLATUS, Quadripartitus, Gall. Ecartelé. Dicitur de scutis gentilitiis quadrifariam divisis :
Portabit nomen et arma Excartellata in medietate de Beaufort et de la Tour,
in Contractu matrimonii ann. 1445. apud Baluz. tom. 2. Hist. Arvern. pag. 734.
P. Carpentier, 1766.
◊ Hinc Escartelaige appellatur lapis sepulcralis quadratim dissectus, in Epitaph. quod legitur part. 3. ult. Hist. Trenorch. pag. 257 :
Soubs ce pierreux Escartelaige,
Gist un notable personnaige,
D'Olchisy et Pristy curé,
Receveur loyal estimé
De ce monastere en son aage,
Maistre André Fugier bon corage
Estoit.