« »
 
EXPENDIUM 1, EXPENDIUM 2.
[]« 1 expendium » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 371a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/EXPENDIUM1
1. EXPENDIUM, pro Dispendium. Charta ann. 1152. in Tabulario Ecclesiæ Viennensis :
In quo respectu guerræ cum magno comitatu demorantes, de propriis facultatibus vehemens passi sunt Expendium.
Barthius in Glossario ex Hist. Palæst. lib. ii. c. xiv : Nam totam terram in Expendio miserant. Hoc est, spoliarant et vastaverant.
[]« 2 expendium » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 371a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/EXPENDIUM2
2. EXPENDIUM, Expensæ, sumtus, Gall. Depense. Anonymus de Gestis Manfredi et Conradi Regum, apud Muratorium tom. 8. col. 610 :
Solemnes nuncii destinantur, qui sibi tanquam Regi venturo aurum, thus offerebant et myrrham, ac ei de propriis peculiis, et civitatum ipsarum, thesauros promittentes pro Expendiis necessariis ampliores.
P. Carpentier, 1766.
◊ Bulla Gelas. II. PP. ann. 1119. ex Tabul. S. Andr. Avenion. :
Nec clericis Avenicensibus ullo modo liceat pastus, Expendium, nec omnino aliquid commodi [] temporalis exigere.
Charta ann. 1127. inter Instr. tom. 6. Gall. Christ. col. 33 :
Si aliquod Expendium factum fuerit, vel pro placitis, vel pro adquisitione honoris, faciant illud isti prædicti præpositi usque ad decem solidos.