« »
 
FAGOTARE 1, FAGOTARE 2.
[]« 1 fagotare » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 395c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/FAGOTARE1
1. FAGOTARE, Fasces conficere, Gall. Fagotter. Lit. remiss. ann. 1418. in Reg. 170. Chartoph. reg. ch. 182 :
Quidam Guillelmus in dicto nemore frondes lignorum Fagotando, etc. Fagot,
Fustis, vulgo Bâton de fagot, in aliis Lit. ann. 1380. ex Reg. 118. ch. 74 :
Icellui Raulesson, filz dudit maire, qui tenoit en sa main un grand Fagot, dist au suppliant qu'il retourneroit. Fagoteur,
vox contemtus, homo nihili, in Lit. remiss. ann. 1393. ex Reg. 145. ch. 436 :
Le suppliant dist à icellui Thomas qu'il n'estoit mie en sa puissance, ne d'un tel Fagoteur mengeur de soupes, que s'il eust veu icellui Quenetier frapper, qu'il ne lui eust courru sus.
[]« 2 fagotare » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 395c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/FAGOTARE2
2. FAGOTARE, Fascibus munire. Memor. H. Cam. Comput. Paris. ad ann. 1423. fol. 160. r°. :
Colardus Martini de novo institutus in officio custodis stagnorum forestæ de Waissy, pionarius pour gasonner calciatas dictorum stagnorum et pro Fagotendo (sic) et repparando et rolens (sic) ipsorum stagnorum.
Vide in Fagia 2.