« »
 
[]« Falcabilis » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 399a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/FALCABILIS
FALCABILIS, Qui falcari potest, seu falce secari, apud Th. Madox in Formul. Anglic. pag. 31.
P. Carpentier, 1766.
◊ Charta Phil. Pulc. ann. 1305. in Lib. rub. Cam. Comput. Paris. fol. 280. r°. col. 2 :
In domibus, pratis Falcabilibus et non Falcabilibus, etc.
Alia ann. 1306. in Reg. 47. Chartoph. reg. ch. 87 :
Concessimus... quinquaginta acras domaniorum et pratorum non Falcabilium.
Id est, ni fallor, secunda falce minime secandorum.