« »
 
GLOS, GLOS 2, GLOS 3.
[]« Glos » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 080c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/GLOS1
GLOS, ris, pro Gloria. Fridegodus in Vita S. Wilfridi cap. 63 :
Pignere Sanctorum, multa quoque Glore venustus.
Virgil. Grammat. pag. 123 :
Gloria a Glorificatione. Apud philosophos Glores dicuntur.
P. Carpentier, 1766.
◊ Ita et nostris Glore, pro Gloire, ut non semel legitur in Poem. Rob. Diaboli Ms. :
A tant a enquis de son iestre,
Que che ne puet carneus home iestre.
De Glore vient, en Glore vait,
Et de Glore viennent si fait.
[]« 2 glos » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 080c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/GLOS2
2. GLOS, ἀνδρὸς ἀδελφή. Reg. Levis, Glos, ἀδελφὴ γαμετή, ὡς Πλαῦτος. Cujac. Ita in Castigat. ad utrumque Glossar. Aliud Provinc. Lat. ex Cod. reg. 7657 : Glos, soror viri. Vide Analecta Mabill. edit. in fol. pag. 326. et Forcellin. in hac voce. Pro uxore fratris occurrit in chart. ann. 1300. apud Guden. in Cod. Diplom. tom. 2. pag. 298.
[]« 3 glos » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 080c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/GLOS3
3. GLOS, Lo legno putrido. Glossar. Lat. Ital. Ms. Vide supra Gloa.