« »
 
HULCUS 1, HULCUS 2, ULCUS.
[]« 1 hulcus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 261b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/HULCUS1
1. HULCUS, Pastor. Vetus Gloss. MS. Sangerm.
[]« 2 hulcus » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 261b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/HULCUS2
2. HULCUS, pro Ulcus, in Glossar. Provinc. Lat. ex Cod. reg. 7657 : Floyronc, Prov. Hulcus, ignatum, forunculus.
[]« Ulcus » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 363b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/VLCUS
ULCUS, Navis oneraria, Belgis Hulca. Anglis Hulcke, et Gr. ὀλϰὰς, ut quidam volunt. Leges Ethelredi Regis editæ apud Venetingum cap. 23 :
Si major, (navis) et habet siglas, 1. den. si adveniat ceol, vel Ulcus, et ibi jaceat, 4. den. ad theloneum dentur.
Vide Hulka.