« »
 
INFUNDERE 1, INFUNDERE 2.
[]« 1 infundere » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 359a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/INFUNDERE1
1. INFUNDERE, Fodere, Gall. Fouir, creuser. Charta ann. 1299. ex Chartul. S. Maglor. ch. 228 :
Et postea debent (molarii) reimplere suis sumptibus et expensis propriis omnes foveas quas facient, et ubi trahent et Infundent.
[]« 2 infundere » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 359a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/INFUNDERE2
2. INFUNDERE, Fundere, Gall. Jetter en fonte. Charta ann. 1300. ex Cod. reg. 9822. 2. fol. 173. r°. :
Dicti fratres fuerunt justiciati, pro eo quod falsum metallum Infundebant, et inde falsam monetam cudebant.