« »
 
LANGOR 1, LANGOR 2.
[]« 1 langor » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 025b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LANGOR1
1. LANGOR, Labor, cura, sollicitudo, Italis Langura. Comput. ann. 1362. inter Probat. tom. 2. Hist. Nem. pag. 253. col. 2 :
Pro sex caponibus præsentatis domino thesaurario Franciæ, quia laboravit pluries et plures Langores fecit et habuit, pro utilitate reipublicæ dictæ civitatis.
[]« 2 langor » (par L. Favre, 1883–1887), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 025b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LANGOR2
2. LANGOR, Languor :
Johannes Bernardi, qui est ibi parrochianus, dicitur quod est sortilegus et quod per verba et nepharios actus asserit se multos Langores sanare. (Chevalier, Visit. episcop. Gratianop. p. 34.).