LIBERTARE 1, Glossarium mediae et infimae latinitatis, Du Cange et al.

« 1 libertare » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 093c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LIBERTARE1

1. LIBERTARE, Manumittere, libertatem impertiri, liberum facere. Lex Burgund. tit. 87. § 1 :

Minorum ætati ita credidimus consulendum, ut ante 15. ætatis annos eis Libertare, nec vendere, nec donare liceat.

Concilium Ticinense sub Benedicto VIII. in Præfat. :

Servos Libertant, licet non possint.

Occurrit in Concilio Hispalensi I. can. 1. in Lege Ripuar. tit. 58. § 1. in Legibus Wisigoth. lib. 12. tit. 2. § 14. in Chron. S. Sophiæ Benevent. pag. 618. in veteri Charta apud Ughell. tom. 7. pag. 865. d. etc.

Libertare, Libertatem et immunitatem loco alicui conferre. Liber de Fundat. Monasterii Gozecensis pag. 233 :

Quod Cœnobium isdem Comes in honore B. Joannis Evangelistæ constructum sub Apostolicæ Sedis auctoritate Libertavit.

Chronicon Senoniense lib. 4. cap. 6 :

Oppidum quod Nuremberg dicitur, munivit et Libertavit.

Privilegium Mathiæ Regis Hungariæ pro Monasterio Dobirlucensi, apud Ludewig. tom. 1. pag. 511 :

Et etiam a quavis molestia eximimus, Libertamus et absolvimus gratiose, exemtosque, Libertatos et absolutos decernimus per præsentes.

« 2 libertare » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 093c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LIBERTARE2

2. LIBERTARE, Libere et publice agere. Libel. supplex a Bohemis concilio Basil. ann. 1438. exhibitus :

Supplicamus quatenus vestræ paternitates dignentur permittere ad minus evangelia, epistolas et symbolum in vulgari in Missis et ecclesiis coram populo ad excitandam devotionem Libertari, legi et decantari : nam in nostro linguagio Sclavico ex indulto ecclesiæ olim ab antiquo in vulgari suo exercetur, etiam in nostro regno.