« »
 
LINATA, LINATA.
[]« Linata » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 114b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LINATA1
LINATA, Idem, ut puto, quod Linagium, Præstatio pro lino. Charta ann. 2. Imperii Philippi Regis Franc. ex Archivo Solemniacensi :
Reliquit receptum de festivitate S. Petri et saumerium et civatam, excepto xx. modios et xii. sol. pro sepias, et ii. sol. pro Gallinas, et modium xxiiii. sextariorum et Linatum.
[]« Linata » (par L. Henschel, 1840–1850), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 118a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LINATA2
LINATA, Liniati Versus. Virgil. Grammat. pag. 110 :
Quædam enim (cantilenæ) prosa, quædam Liniata, quædam etiam mederia, nonnulla per quam extensa ponuntur ... Liniati versus quinque semper metris metiri debent, etc.