« »
 
LO 1, LO 2, LOH.
[]« 1 lo » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 131c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LO1
1. LO, Lex, Gall. Loi, in Pactu Legis Salicæ tit. 48. § 1. cujus verba Widresa Thalo, ut Widrestha Lo, restitit legi, redduntur ab Eccardo : quem, si tanti est, consule.
[]« 2 lo » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 131c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LO2
2. LO, pro Ille. In veteribus Litaniis sub Carolo M. a Mabillonio editis tom. 2. Analect. pag. 687. hæc verba non semel occurrunt
Redemptor mundi, Tu Lo adjuva. Sancte Petre, Tu Lo adjuva, etc
. Unde etiamnum Lo, retinuere nostri in aliquot provinciis, et Le, in aliis.
[]« Loh » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 138b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LOH
LOH, ut infra Lok, Tomentum. Constitutiones Coriariorum Sand-Hippolit. apud Duellium lib. 2. Miscell. pag. 443 :
Item extra civitatem nullus vendat Loh aut alium apparatum. Item ubi duo socii sunt simul, tantum alter eorum emat Loh.
Cortex Coriarius.