« »
 
LONZA 1, LONZA 2, LONZA 3.
[]« 1 lonza » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 141a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LONZA1
1. LONZA, vox Italica, Lumbus, Gall. Longe. Bulla Alexandri III. PP. ann. 1179. apud Ughellum tom. 1. Ital. Sacr. pag. 512 :
In obitu suo reliquit, videlicet spallam cum Lonza, et sarcinam musti, cum hominio et fidelitate hæredum suorum.
Longia dicitur in Miraculis B. Simonis Tudertini num. 37. Vide Longua.
[]« 2 lonza » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 141a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LONZA2
2. LONZA, Hyæna. Acta SS. Junii pag. 436. de S. Raynerio :
In ipso deserto reperit duas hyænas, quas vulgus vocat Lonzas, leone velociores et audaciores.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Lonzanus, Ead. notione. Jac. de Vitriaco l. 3. Hist. Orient. apud Marten. tom. 3. Anecd. col. 279 :
Sunt ibi leones, pardi, ursi, dami, capri silvestres, et aliud quoddam sævissimum, quod appellatur Lonzani, a cujus sævitia nullum animal potest esse tutum : et ut dicunt, terret leonem.
[]« 3 lonza » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 141a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LONZA3
3. LONZA, Lorum, Gall. Longe, in Comput. Ms. ann. 1364. monast. Clareval. fol. 37. v° :
Pro una Lonza empta xiv. gros.
Vide supra Longia 3.