« »
 
LUCERNARIUS 1, LUCERNARIUS 2.
[]« 1 lucernarius » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 147a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LUCERNARIUS1
1. LUCERNARIUS, λυχνοῦχος, Qui tenet lucernam, apud Martinium in Lexico. Lucernarius, adject. Ad lucernam pertinens, apud eumdem.
[]« 2 lucernarius » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 147a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LUCERNARIUS2
2. LUCERNARIUS, Qui ad Lucernarium seu officium vespertinarum precum præest. Ordo eccl. Ambros. Mediol. ann. circ. 1130. apud Murator. tom. 4. Antiq. Ital. Med. ævi col. 876 :
Clavicularius ebdomadarius canit cantus, et Lucernarius ad Vesperas.
Vide Lucernarium 2.