« »
 
LUMA 1, LUMA 2, LUMIS.
[]« 1 luma » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 151a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LUMA1
1. LUMA, pro Linna. Vide in hac voce.
[]« 2 luma » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 151a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LUMA2
2. LUMA. Vide infra Lumis.
[]« Lumis » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 152c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LUMIS
LUMIS, Luma. Pactum inter Bonon. et Ferrar. ann. 1193. apud Murator. tom. 2. Antiq. Ital. med. ævi col. 894 :
Scilicet de omnibus drappis de batilicio, de Lume [] zucarina, de grana de brasile, etc.
Aliud inter Mutin. et Lucens. ann. 1281. ibid. col. 902 :
Setæ, unde fiunt sedasii, cineris de cetro, guadi, Lumæ rosæ, de soma tres solidi Mutinenses auferantur.
Vide supra Lumen 3.