« »
 
MALEFACTOR 1, MALEFACTOR 2.
[]« 1 malefactor » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 193c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MALEFACTOR1
1. MALEFACTOR, Gallice Malfaicteur, Maleficus. Leges Ethelredi Regis Angl. § 6 :
Si intra burgum Regis fiat infractio pacis adeant Burgenses, et conquirant illum Malefactorem vivum vel mortuum, etc.
Occurrit non semel in Capitularibus Caroli Calvi.
P. Carpentier, 1766.
◊ Maufaitieres, in Charta ann. 1270. ex Chartul. S. Vinc. Laudun.
[]« 2 malefactor » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 193c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MALEFACTOR2
2. MALEFACTOR, Latronum aliorumque malefactorum indagator et judex. Charta Adelæ S. Georg. abbat. tom. 1. Probat. hist. Brit. col. 409 :
Gualterio ejus præposito præfecturam Plubihan.... concedit tali modo, ut in fidelitate S. Georgii ipse plebis ejus sit defensor et protector, latronum etiam Malefactor, justissimusque malefactorum persecutor.