« »
 
MANDUCARIUM 1, MANDUCARIUM 2.
[]« 1 manducarium » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 214c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MANDUCARIUM1
1. MANDUCARIUM, Jus pastus, sive summa pecuniaria in ejusdem juris redemtionem exsoluta. Charta ann. 1187. ex Tabul. S. Melanii Redon. :
Petrus de Chaune pro quodam milite a se interfecto, quendam monachum fecit in Abbatia S. Melanii de ejus progenie, pro cujus receptione dedit Abbatiæ..... unum Manducarium annuum et unam minam avenæ xii. den. annui redditus.
Vide Mangerium.
[]« 2 manducarium » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 214c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MANDUCARIUM2
2. MANDUCARIUM. Regula Templariorum cap. 44 :
De Manducariis equorum. Nullus frater facere præsumat Manducaria linea, vel lanea, idcirco prius principaliter facta, nec habeat ulla, excepto cofinello.
P. Carpentier, 1766.
◊ Saccus videtur, in quo avena equis præbetur, ut et Gallicum Mengoire, in Reg. Cam. Comput. Paris. sign. Croix, ubi de rebus necessariis pro exercitu Scotiæ fol. 184. v° :
Item il convient dix mille aunes de toille grosse pour faire Mengoires et autres choses.