« »
 
PASSANS 1, PASSANS 2.
[]« 1 passans » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 196b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PASSANS1
1. PASSANS, a Gall. Passant, Viator, peregrinus. Libellus supplex Postulensium Canon. ad Reg. Hispan. ann. 1600. tom. 4. Gall. Christ. inter Instr. col. 422 :
Necnon quascumque miserabiles personas transeuntes, sive uti communiter vocant, Passantes.
[]« 2 passans » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 196b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PASSANS2
2. PASSANS, Gall. Passant, Monetæ Hannoniensis species. Lit. remiss. ann. 1399. in Reg. 154. Chartoph. reg. ch. 592 :
Le suppliant tira deux Passans de sa bourse, monnoye dudit païs de Haynaut, etc.
Vide infra Passavant.