« »
 
PELLAGIUM 1, PELLAGIUM 2.
[]« 1 pellagium » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 250c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PELLAGIUM1
1. PELLAGIUM, f. pro Paragium, a Gall. Parage, Certus maris tractus. Charta Eduardi IV. Reg. Angl. ann. 1474. apud Rymer. tom. 11. pag. 799 :
Quod providebatur per totum regnum Angliæ, de hiis, qui casu fortuito, ex aliqua navi in pellagiis maris præcipitati, aut alias intra vel extra navim, etc.
Confer Pelagus.
[]« 2 pellagium » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 250c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PELLAGIUM2
2. PELLAGIUM, pro Pedagium, Tributum, quod penditur. Charta ann. 1114. ex Tabul. episc. Carnot. :
Concessit quod ipsi (Monachi Turonenses) et sui conversi, donati, servitores et cæteri homines sub ipso monasterio et ejus membris manentes, præsentes et posteri a Pellagiis, traversibus, barragiis.... in perpetuum liberi sint et immunes.
Vide supra Pelagium 3.