« »
 
PLASTA 1, PLASTA 2.
[]« 1 plasta » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 357c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PLASTA1
1. PLASTA, Vestis sacræ genus. Laur. Byzinius de Orig. Belli Hussitici apud Ludewig. tom. 6. Reliq. MSS. pag. 195 :
Nolebant (Beguttæ) a suis sacerdotibus, in apparatu officiantibus, communionis sacramentum sumere, nisi prius vestes, quas Plastas nuncupabant, deponerent.
[]« 2 plasta » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 357c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PLASTA2
2. PLASTA, Plastra, Lamina, Ital. Piastra. Inventar. Ms. thes. Sedis Apost. ann. 1295 :
Item duæ Plastræ rotundæ pro cirothecis,... et duo frixia pro chirothecis de Plastis auri.
Vide Plata 1.