« »
 
[]« Polimen » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 395a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/POLIMEN
POLIMEN, Politura. Baltei Polimina inspicimus apud Apul. de Deo Socratis.
P. Carpentier, 1766.
◊ Nostris Polissement dicitur id, quo aliquid paratur. Stat. ann. 1470. in Reg. 201. Chartoph. reg. ch. 67 :
Item que nul ne puisse mettre....... painture, fart, ne Polissement en cuyr, etc. Politement,
pro Eleganter, polite, apud Desrey in Chron. Caroli VIII. ad ann. 1496 :
Bouquets d'orfaverie Politement faits.