« »
 
QUAUDA 1, QUAUDA 2.
[]« 1 quauda » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 605c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/QUAUDA1
1. QUAUDA, a Gallico Queue, pro Cauda, Mensura vinaria, simul et annonaria. Lit. remiss. ann. 1358. in Reg. 86. Chartoph. reg. ch. 505 :
Quinquaginta Quaudas vini et quinquaginta Quaudas avenæ, ordei seu frumenti promiserunt.
[]« 2 quauda » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 605c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/QUAUDA2
2. QUAUDA, Extrema pars rei cujuslibet. Charta ann. 1205. ex Lib. albo episc. Carnot. :
Præterea idem Nevelo concessit prædictis hominibus prata defuncti Raymundi præpositi et Quaudam stagni ad communem pasturam.
Vide Cauda 1.