« »
 
[]« Recaptare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 038c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RECAPTARE
RECAPTARE, Recipere. Miracula S. Maioli Abbatis tom. 2. SS. Maii pag. 691 :
Plurima namque antiqui decoris monasteria, suo exhortatu deifico, meliorationis Recaptaverunt commoda.
Epistola Petri de Condeto S. Ludovici Regis Capellani, de Expeditione transmarina, apud Acher. tom. 2. Spicil. pag. 55 :
Exivit exercitus versus castellum Carthaginis .... et in eundo Recapta est illa turris.
Hoc est, Recuperata, iterum capta. Vide Recaptivare, et alio sensu in Recapitare.
P. Carpentier, 1766.
◊ Recapte, inter voces Occitanicas, quæ tom. 3. Hist. Occit. explicantur, Gallice redditur, Ordre, sûreté. Hinc mulier vitæ dissolutæ vocatur
Une femme de mal Recapte ou petit gouvernement
, in Lit. remiss. ann. 1458. ex Reg. 187. Chartoph. [] reg. ch. 309. Et de bonis, quæ mala administratione dilabuntur,
Aler à mal Recapte
, dicitur, in aliis Lit. ann. 1459. ex Reg. 188. ch. 184 :
Le suppliant douptant que iceulx biens alassent à mal Recapte et feussent divisez, etc.