« »
 
RECTIFICARE 1, RECTIFICARE 2.
[]« 1 rectificare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 060b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RECTIFICARE1
1. RECTIFICARE, Instaurare, in pristinum vel meliorem statum erigere. Memoriale Potestatum Regiens. ad ann. 1269. apud Murator. tom. 8. col. 1129 :
Ducentum milites de Montanea cum militibus et peditibus de episcopatu Mutinæ iverunt in Fregnanum.... occasione Rectificandi castrum unum in servitio de Seraphinellis de eadem contrata Fregnani.
Chronicon Modoetiense apud eumd. Murator. tom. 12. col. 1142 :
Terram Modoetiæ, quæ propter guerram de suo bono statu erat quasi ad nihilum redacta, cito fortiter Rectificavit.
Iterum legitur ibi.
[]« 2 rectificare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 060b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RECTIFICARE2
2. RECTIFICARE, Rectum declarare, ratum habere, Approuver, vertit Lobinellus. Testamentum Gaufridi de Plesseio ann. 1332. tom. 3. Hist. Paris. pag. 393. col. 1 :
Donationem per me, ut præmittitur, primo factam eisdem magistris et scholaribus de domibus.... hac mea ordinatione præsenti, quam pro ultima voluntate esse volo, Rectifico et approbo et confirmo.
Nostris Rectifier idem est quod Emendare, corrigere : quod forte posset etiam hic intelligi, licet prior interpretatio toti loco melius cohærere videatur.