« »
 
RECURARE 1, RECURARE 2.
[]« 1 recurare » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 064a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RECURARE1
1. RECURARE, Corrigere, quasi iterum curare. Utitur S. Augustinus lib. de Quantitate animæ cap. 24.
[]« 2 recurare » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 064a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RECURARE2
2. RECURARE, Expurgare, a Gallico Récurer, pro Nettoïer. Charta ann. 1501. ex sched. Pr. de Mazaugues :
Teneantur et debeant vallatum ipsum noviter facere seu Recurare a præsa illius aquæ,... et totiens quotiens opus fuerit, Recurare proportionabiliter.