« »
 
REFIRMARE 1, REFIRMARE 2, REFIRMARE 3, REFIRMARE 4, REFIRMARE 5, REFIRMARE 6.
[]« 1 refirmare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 079a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/REFIRMARE1
1. REFIRMARE, Confirmare. Privilegium Monasterii Crassensis tom. 1. Annal. Benedict. pag. 700. col. 1 :
Hoc privilegium a me factum et Refirmatum relegi et promptissima voluntate subscripsi.
Occurrit eadem notione apud eumd. Mabillon. tom. 3. Analect. pag. 210.
[]« 2 refirmare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 079a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/REFIRMARE2
2. REFIRMARE, Instaurare, denuo munire. Litteræ ann. 1224. Hist. Mediani Monast. pag. 313 :
Dux mihi licentiam concessit Altampetram Refirmare, vel castrum alibi in terra mea ubicumque voluero firmare.
[]« 3 refirmare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 079a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/REFIRMARE3
3. REFIRMARE, Denuo obdere, occludere, Gall. Refermer. Miracula S. Aigulfi cap. 6 :
Armarium diffirmavit, et tres calices inde rapiens, Refirmato armario, etc.
Vide Firmare 6.
[]« 4 refirmare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 079a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/REFIRMARE4
4. REFIRMARE, Reficere. Epistola Guiberti Abb. Gemblac. ann. circiter 1182. apud Marten. tom. 1. Anecd. col. 609 :
Numquam in omni vita sua extra refectorium..... comedere.... aut saltem bibere præsumat (Abbas)... Si autem in id ægritudinis decidat, ut eum lecto recipi expediat, tunc demum in camera sua Refirmetur infirmorum more, posita ante lectulum ejus mensula solus comedit, assistentibus ministris qui edenti deserviant.
[]« 5 refirmare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 079a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/REFIRMARE5
5. REFIRMARE, Magis, vel denuo firmare, constabilire, Gall. Raffermir. Litteræ Ludovici Siciliæ Regis ad Carolum IV. Imper. :
Communis exigebat decentia et expedientia suadebat, quod Refirmata utrorumque caritas ad votiva incrementa proficeret, et turbationis olim exortæ Reliquias dispositiva sinceritate deleret.
[]« 6 refirmare » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 079a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/REFIRMARE6
6. REFIRMARE, In officio, quo quis jam functus est, illum denuo constituere.[] Stat. antiq. Florent. lib. 1. cap. 3. ex Cod. reg. 4621. fol. 13. r° :
Nullus forensis, qui fuerit per se vel cum alio in dictis officiis,.... possit Refirmari, vel aliquod officium exercere in loco vel potestaria, in quo fuerit semel intra dictum tempus.
Vide supra Refermare.