« »
 
RETARDARE 1, RETARDARE 2, RETARDARE 3.
[]« 1 retardare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 158b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RETARDARE1
1. RETARDARE, Impedire, cavillationibus implicare, negotium facessere, pro Græco ἀναϐάλλειν, vel ἐπέχειν. Vetus Interpres S. Irenæi lib. 5. cap. 9. num. 1 :
Id est quod ab omnibus hæreticis profertur in amentiam suam, ex quo et nos Retardare et ostendere conantur, non salvari plasmationem Dei.
P. Carpentier, 1766.
◊ Desavancer, Moram seu impedimentum afferre, vulgo Retarder, in Lit. remiss. ann. 1405. ex Reg. 160. Chartoph. reg. ch. 19 :
Pour garder l'onneur d'icelle fille, que on tenoit estre pucelle, et que elle ne feust Desavancée de son mariage, etc.
[]« 2 retardare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 158b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RETARDARE2
2. RETARDARE, Resilire, mutare propositum, Gaspari Berthio in Glossario apud Ludewig. tom. 3. Reliq. MSS. pag. 91. ex Historia Palæstina :
Interea Fulcherius, qui cum juvenibus xx. armatis adscenderat, duos fratres Pyrrhi interemerat : quod licet Pyrrhus non ignoraret, tamen a promisso fidei pacto non Retardavit.
[]« 3 retardare » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 158b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RETARDARE3
3. RETARDARE, Recuperare, captum eripere, idem quod supra Rescoudre. Lit. remiss. ann. 1353. in Reg. 82. Chartoph. reg. ch. 2 :
Cum quidam servientes ducatus Burgundiæ plura animalia grossa habitatorum villæ de Aguilleyo.... in quodam prato religiosorum de Busseria.... pascendo existentia capere voluissent ; prædicti habitatores.... prædicta animalia de facto Retardarunt, taliter quod servientes præfati ea minime adducere potuerunt.
Vide supra in Rescussa.