« »
 
RETENTATIO 1, RETENTATIO 2.
[]« 1 retentatio » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 159b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RETENTATIO1
1. RETENTATIO, Possessio, seu administratio. Appendix Juliani Episc. Tolet. ad Hildefonsi librum de Scriptoribus Eccles. tom. 3. Concil. Hispan. pag. 81. et tom. 6. Miscell. Baluzii pag. 3 :
Ascitus autem in pontificatum nono gloriosi Recesuinthi Principis anno, novem annis et duobus fere mensibus clarus habitus fuit vitæ meritis et Retentatione regiminis.
Vide Retentare 1.
[]« 2 retentatio » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 159b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RETENTATIO2
2. RETENTATIO, Retentio, actio qua quis aliquid sibi retinet seu reservat. Charta ann. 1202. e Chartulario Cluniacensi :
Notum facio... dedisse domui Inimontis possessionem... integre sine aliqua Retentatione in perpetuo possidendam.
Galli diceremus sans reserve. Vide Retenementum, Retenta et Retentus.