« »
 
RUCTURA 1, RUCTURA 2, RUCTURA 3.
[]« 1 ructura » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 232a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RUCTURA1
1. RUCTURA. Tabularium S. Cypriani Pictav. apud Beslium pag. 359 :
Tetaudut Clericus et filii ejus..... dederunt Monachis S. Cypriani unam Ructuram, id est, piscatoriam in pago Pictavo, etc.
Forte Rupturam. Vide hanc vocem in Rumpere.
[]« 2 ructura » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 232a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RUCTURA2
2. RUCTURA, pro Ruptura, Plaga. Acta B. Joann. a Caramola tom. 5. Aug. pag. 861. col. 2 :
Totius tibiæ horrenda læsio pertransiit : omnium instanter ulcerum essolidata Ructura.
[]« 3 ructura » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 232a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RUCTURA3
3. RUCTURA, Clades, Ital. Rottura : dicitur de turma militum in fugam conjecta. Tract. MS. de Re milit. et mach. bellic. cap. 3 :
Irruant in eas (gentes armorum) donec totum campum dictarum gentium miserint in Ructuram.
Vide infra Ruptura 5.