« »
 
SAPPUS 1, SAPPUS 2.
[]« 1 sappus » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 306b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SAPPUS1
1. SAPPUS, Uligo, ex Anglico Sap, [] quæ vox etiam succum et alburnum sonat. Fleta lib. 2. cap. 73. § 18 :
Sciendum quod duæ sunt terræ, quæ mature debent seminari, ad semen præcipue Quadragesimale, terra videlicet marlosa et lapidea, ne forte per fervidum Marcium damnum contingat, et ideo tempestive debent hujusmodi terræ seminari, ut per Sappum et virtutem hiemis naturale recipiant nutrimentum.
[]« 2 sappus » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 306c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SAPPUS2
2. SAPPUS, Abies, vulgo Sapin. Ordericus Vitalis lib. 13. pag. 906 :
Pro qua (abiete) vulgaris locutio villam Sappum nuncupare solebat.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Sapus, Eadem notione, in Statutis Montis Regal. fol. 232 :
Item statutum est, quod aliqua persona.... non debeat incidere aliquod lignum viride in aliqua parte de ruvore, Sapo, castanea, etc.
Nostri Sap, pro Sapin, dixerunt. Comput. ann. 1444. apud Lobinell. tom. 2. Hist. Britan. col. 1110 :
A Jehan Durant pour cxxxi. l. de bray pour la chasse de Sap, etc.
MS. :
Mout i veissiez coups et de fer et d'achier,
Maint hainte de Sap et de fresne bruisier.
Vide Sapinetum.