« »
 
SECRETALIS 1, SECRETALIS 2.
[]« 1 secretalis » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 386b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SECRETALIS1
1. SECRETALIS, Secretorum conscius, apud Andr. Monach. in Vita S. Ottonis Episc. Bamberg. lib. 1. cap. 3. 6.
[]« 2 secretalis » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 386b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SECRETALIS2
2. SECRETALIS, Secretus, absconditus, Gall. Caché, secret. Maceriæ insulæ Barbaræ tom. 1. pag. 25. ubi de S. Lupo Archiep. Lugdun. :
Plebs itaque, cœtus, clerusque universus.... Lupum requirunt ad pastoris officia ordinandum, quem tota virtute renitentem, captum Secretalibusque erectum sedibus, domus Dei dignum præordinavit dispensatorem.
Vide infra Secretarium 2.